Kreta 2012 - part II - Knossos, Heraklion i Cretaquarium

1. Knossos - ruiny pozostałe po pałacu króla Minosa, który jeszcze sto lat temu był jedynie bohaterem mitów. Wszytko zmieniło się na przełomie XIX i XX wieku, kiedy angielski archeolog Arthur Evans wykupił cały teren i przystąpił do pracy. Obecnie w tym miejscu możemy podziwiać mury, liczące sobie około 3500 lat.
Knossos nie powinny odwiedzać osoby, które nie interesują się historią, a w szczególności starożytnością, ponieważ tylko wydadzą pieniążki i wynudzą się niemiłosiernie. Ja uwielbiam historię, starożytność i mitologię (grecką i rzymską, choć egipska też jest całkiem ciekawa), więc istnieje duże prawdopodobieństwo, że gdyby rodzice pojechali beze mnie, nie zobaczyliby tego pałacu.

2. Heraklion - największe miasto Krety i jednocześnie jej stolica. Niestety, spędziłam w tym miejscu jedynie około godziny, więc nie miałam zbyt wiele czasu na zwiedzanie i robienie zdjęć, zwłaszcza, że rozglądałam się za Ray-Banami (choć nie mogę narzekać, bo te poszukiwania zakończyły się sukcesem - okulary dorwałam w sklepie optycznym w Heraklionie:)). Pozostawiam tylko jedno zdjęcie, z portu.

3. Cretaqarium - czyli Akwarium Kreteńskie, miejsce, gdzie można w pół godziny zobaczyć wszystkie stworzenia żyjące w Morzu Śródziemnym.

Madagaskar 3

I kto powiedział, że z rodzicami mogą się dobrze bawić jedynie dzieci?

Co się obecnie znajduje na playliście:)

Mała przerwa w serii kreteńskiej i dużo, dużo piosenek, których obecnie słucham.

Kreta 2012 - part I - Samaria

1. post z serii o moim wakacyjnym wyjeździe. Jak widnieje w tytule, byłam na Krecie*. Części cyklu będzie około pięciu - cztery bardziej o zwiedzaniu, a jedna ogólna.

Zacznę może od jednej z wycieczek (która na pewno na zawsze zostanie w mojej pamięci, aczkolwiek która nie była tą najlepszą).

Samaria to osiemnastokilometrowy wąwóz (najdłuższy w Europie), jednak dla turystów udostępnione jest jedynie szesnaście kilometrów. Bierze początek w Górach Białych, a kończy się przy Morzu Libijskim.

Widoki są naprawdę przepiękne - zielone lasy porastające skalne (!) zbocza, górski potok przepływający przez większą część doliny.

Już starożytni pisali, że "kto nie widział Samarii, nie widział Krety". Zgadzam się z tym w stu procentach i jeżeli ktoś z Was będzie miał okazję przebywać na owej greckiej wyspie, to radzę wybrać się na wycieczkę do Samarii.

W całym wąwozie można spotkać dziko występujące kreteńskie kozy kri-kri.

Dodatkową atrakcją wycieczki jest (krótki, ale zawsze:)) rejs statkiem - przy wyjściu z Samarii nie ma żadnej drogi, którą można by dojechać do hotelu, więc trzeba wsiąść na jakiś pływający środek transportu i w ten sposób dostać się do jakiejkolwiek trasy samochodowej.
Nie polecam Samarii dla małych dzieci (do ok. 8 lat), starszych osób i wszystkich, którzy mają problemy z chodzeniem. Dla innych? Jak najbardziej tak!

Koza kri-kri. Ta akurat nie była na wolności, lecz w małej restauracji, w której autokar zatrzymał się, kiedy jechaliśmy do Samarii.

Kamienie, które zostały poukładane w "bałwanki" przez turystów - by jeszcze tu wrócić...

Nie ma to jak makro:)

Pozostałości po wiosce Samaria, w której jeszcze czterdzieści lat temu mieszkali ludzie. Kiedy Kreteńczycy postanowili założyć w tym miejscu park narodowy, oni musieli się wynieść...

Żelazne Wrota, czyli najwęższy przesmyk w Samarii - między jedną górą a drugą są zaledwie trzy metry!

Moje buty po wyjściu z Samarii. Zanim wmaszerowałam do wąwozu, były czarne:) 

Koniec Samarii. Zdjęcie wykonane ze statku.

Zdjęcie wykonane ze statku.

*Niektórzy na pewno pomyślą: "A, byłaś za granicą, to piszesz o wyjeździe, bo chcesz szpanować". Uprzedzam - nie piszę tego po to, aby pochwalić się, że byłam w Grecji. Potraktujcie ten cykl postów jako mini przewodnik lub książeczkę podróżniczą:)

Czas na denim! - krótka notka na szybko

Ze swoich starych dżinsów wyrosłam, więc, chcąc nie chcąc, musiałam wyruszyć na polowanie. Oto moja zdobycz:

Za długie nogawki:)

Prosto ze sklepu Big Star!

Wnioskując z ankiety i komentarzy, przeczytacie posty o moim wyjeździe. Postaram się je dodać już niedługo!

Euforia z piórkami

Na pewno wielu z Was czasem nocuje u babci. Ale wydaje mi się, że moja babcia jest szczególna. Bo ile starszych pań do każdych nowych spodni musi mieć nową parę butów i odwrotnie? Ile, gdy wnuczka zaprowadzi je do Glittera, wpadnie w zakupowy szał i skorzysta ze sporych przecen? No właśnie. Opis charakteru mojej babci wydaje się być deskrypcją nieco szalonej nastolatki. Ona sama mówi o sobie "cyrkowiec".

Nawiązując do powyższego wstępu - cały zeszły weekend (28. i 29. lipca) spędziłam z dziadkami. Przez sobotnie popołudnie i niedzielny poranek nie działo się nic specjalnego (jednak nie mogę napisać, że się nudziłam - moja babcia potrafi rozśmieszać, a i dziadek jej w tejże dziedzinie nie ustępuje), a po niedzielnym obiedzie poszłyśmy do centrum handlowego. Na miejscu zaprowadziłam babcię do Glittera i... stało się. Babcia ujrzała promocje. Skusiła się na apaszkę i elegancki medalion, a mnie kupiła złoty łańcuszek z piórkami.

Oryginalny, nieprawdaż? :D

Dawno nie dodawałam ulubionych piosenek:

"Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów"

Z niektórymi przyjaciółmi najlepiej umawiać się spontanicznie - o tym przekonałam się, wielokrotnie organizując spotkania z Domi. No, może nasz wczorajszy pobyt w centrum handlowym aż tak spontaniczny nie był, ale udało się, z czego bardzo się cieszę. Najpierw poszłyśmy do kina, na najnowszą część "Epoki lodowcowej". I obie jesteśmy zgodne co do kwestii, że babcia Sida była najzabawniejszą postacią z całego filmu (już wiadomo, po kim sympatyczny leniwiec odziedziczył poczucie humoru:)). Jedyną wadą seansu była idiotyczna wstawka z Simpsonów na początku, jednak sama obecność Domi całkowicie zrekompensowała ową niedogodność.

Zwiastun:

Później odwiedziłyśmy jeszcze kilka sklepów (choć właściwie nic nie obejrzałyśmy, bo cały czas rozmawiałyśmy o tym i owym, lecz oczywiście i tak się nie wygadałyśmy;)) i kupiłyśmy po gałce lodów w mojej ulubionej cukierni.

Artystycznie rozmazane:) Łapka z bransoletkami jest moja, a bez biżuterii to dłoń Domi

Mój bilet

Okulary i kolczyki + Jak rozpoznać oryginalne Ray-Bany

Tak, wróciłam z wczasów. Było super, pogoda typowa dla tego kraju - temperatura w okolicach 35 stopni, słoneczko i bezchmurne niebo. Najchętniej zabrałabym ze sobą psa i już tam została...
Cztery notki temu pisałam, że cały budżet chciałabym przeznaczyć na Ray-Bany, czyli okulary tejże marki. I, po długich poszukiwaniach oraz odwiedzeniu wszystkich sklepów optycznych w okolicy, kupiłam je w zupełnie innym mieście, które miałam okazję zwiedzić podczas wypoczynku.



Pudełko



Futerał

Okulary (i odbijający się w nich wizerunek mojego aparatu i statywu:))!



Od taty dostałam piękne kolczyki z oszlifowanej muszli...

II część notki, czyli co powinny mieć prawdziwe Ray-Bany

Biały napis "Ray-Ban" lub "Ray-Ban P" oraz ledwie widoczne, wycięte na szkle "R B"

Taki napis

Taki napis, ewentualnie zamiast "NEW WAYFARER" nazwę fasonu lub nic, jeżeli model nie posiada konkretnej nazwy

Taki znaczek, z dwóch stron oprawek

Wiadomo, jeżeli okulary to Aviatory lub inne z bardzo cienką oprawą, to napisów prezentowanych powyżej na nich nie będzie. Kiedy już decydujecie się na Ray Bany, to polecam zakupić je w sklepie optycznym - szanse na prawdziwość okularów będą większe. Do każdego fasonu powinniście dostać futerał ze znakiem, który widnieje na moim etui.

PS Planuję napisać serię notek o miejscu, w którym spędziłam wczasy. Bylibyście zainteresowani?

Wakacyjne zakupy - part III

Wczoraj wieczorem naszło mnie na słomkowy kapelusz, więc miałam jeden dzień, by zakupić go przed wyjazdem. I udało się! W Glitterze znalazłam idealny:

Pomijam fakt, że gdybym miała rude włosy i dużo piegów, to w tym kapeluszu mogłabym uchodzić za Anię z Zielonego Wzgórza:)

Nawiązując do pierwszego zdania notki: jutro wyjeżdżam na wczasy, dlatego przez dwa tygodnie nie będę pisać postów, odpowiadać na komentarze i zatwierdzać komentarzy.

Do następnej notki!

Biedronki:)

Wszyscy, którzy mają ogrody, wiedzą zapewne, że za sprawą tegorocznej "plagi" mszyc jest także wiele biedronek. Korzystając z okazji, poszłam przetestować nowy aparat. Efekty poniżej:

Dawno temu w trawie... :P

Wakacyjne zakupy - part II (tym razem modowo-kosmetycznie)

Wczoraj dokupiłam jeszcze kilka rzeczy na wyjazd.

Maybelline

Sklep 'no name'

Max Factor

Nike (na jednym z butów przysiadła biedronka:))

Ach, wreszcie koniec zdjęć robionych telefonem! Co za ulga! ;D

Ray-Ban - polowanie na nowe okulary

W zeszłym roku, kiedy byłam w Grecji, podczas zakupów w mieście minęłam sklep, w którym można było zakupić tzw. Ray-Bany. Ba, sklep był ich pełen! Najróżniejsze wzory i kolory - od różowych w zielone groszki, do czarnych w czerwone motylki. Niestety, jeszcze minionego lata nie znałam większości firm rządzących światem mody i np. nie orientowałam się, czym są conversy.

Dopiero niedawno naszło mnie na te okulary przeciwsłoneczne i w te wakacje zamierzam zapolować na wspomniany dodatek.

Oczywiście Ray-Banów istnieje kilka fasonów, ale mnie najbardziej podoba się zwany Wayfarer. Poniżej parę "grafik Google'a";), przedstawiających różne wzory oprawek, które szczególnie przypadły mi go gustu.

Jedyne, czego w Ray-Banach się czepiam, to cena - ok. 500 zł.